ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΣΤΑ 44...

Αυτός που βλέπετε δίπλα είμαι εγώ -τουλάχιστον αυτός ήμουν σε μια από τις σπάνιες στιγμές που με είδε με συμπάθεια ο φωτογραφικός φακός.
Λέγομαι Χρήστος Φασούλας (καμιά σχέση με τον Παναγιώτη, τα 'παμε αυτά).
Γεννήθηκα τον Αύγουστο του '61 στον Αλμυρό Βόλου, όπου έζησα ως το 1977, με ένα τριετές διάλειμμα στις αρχές της δεκαετίας του '70, οπότε, θέλοντας και μη, ακολούθησα τους γονείς μου που αναζήτησαν τον επιούσιον στο Μπίλεφελντ της Γερμανίας. Σε ηλικία 16 ετών εγκαταστάθηκα στην Αθήνα, όπου τελείωσα το λύκειο κι ύστερα την Πάντειο. Μολονότι πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών, προτίμησα τις... αθλητικές (μικρός ήμουν, δεν ήξερα -και δε ρώτησα κιόλας). Έτσι το 1983 πρωτοξεκίνησα να ασχολούμαι επαγγελματικά με τη δημοσιογραφία και το αθλητικό ρεπορτάζ. Είμαι μέλος της ΕΣΗΕΑ από το 1993, έχοντας εργαστεί σε όλα τα μέσα - έξω (εφημερίδες, περιοδικά, ραδιόφωνο, τηλεόραση). Με το μπλα μπλα, ωστόσο, δεν τα πάω και τόσο καλά κι έτσι το γράψιμο είναι αυτό που με κέρδισε. Έχω συνεργαστεί, μεταξύ άλλων, με τις εφημερίδες «Φίλαθλος», «Φως των Σπορ», «Sportime», με το περιοδικό «Active», με το ραδιοφωνικό σταθμό «Planet» και με το συνδρομητικό κανάλι «Supersport». Αυτή την εποχή εργάζομαι στο «Θέμα», αλλά πιο πολύ... στο σπίτι, όπου και λάπτοπ έχω και πι-σι και -εξυπακούεται- ADSL (που «τρέχει» πολύ το Ίντερνετ, οπότε δε χρειάζεται να τρέχω εγώ κάθε μέρα από την Καλλιθέα στο Μαρούσι). Κι έτσι έχω περισσότερο χρόνο να αφιερώνω στη γυναίκα μου Σύσσυ, στην κόρη μου Ελισάβετ και, φυσικά, στο γράψιμο. "Ο Έρωτας δεν κάνει για πιλότος" ήταν το πρώτο μου συγγραφικό εγχείρημα (στα 44 μου το 'γραψα -κάλλιο αργά παρά ποτέ). Το δεύτερο ("Με Λένε Μοίρ") ήρθε μαζί με... το τρίτο, το τέταρτο και το πέμπτο -μια και το 'φεραν έτσι οι συγκυρίες που η σειρά "Ομάδες Που 'Εγραψαν Ιστορία" κυκλοφόρησε ταυτόχρονα. Και ασφαλώς έπεται συνέχεια. Την υγειά μας να 'χουμε μόνο.