ΤΟ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ TOY ΜΑΝΟY ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ

Ο μυθιστοριογράφος μπορεί με τον δικό του ιδιότυπο τρόπο να είναι και ιστορικός και κοινωνιολόγος και ψυχαναλυτής. Μέσα στο μυθιστόρημα χωρά η περιγραφή μιας εποχής, οι τάσεις που κατά τη διάρκειά της επικρατούσαν, αλλά και οι αντιδράσεις των ατόμων που στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο έζησαν.
Η λογοτεχνική πράξη -είτε ως πράξη συγγραφής είτε ως πράξη ανάγνωσης- αυτό ακριβώς το σημαντικό χαρίζει. Τη συνύπαρξη του ιδιωτικού με το δημόσιο, του προσωπικού με το ομαδικό. Σε μια εποχή όπου το λογοτεχνικό έργο -και κυρίως το μυθιστόρημα- έχει γίνει κι αυτό ένα ελεγχόμενο από τις παραμέτρους της αγοράς καταναλωτικό προϊόν, είναι ιδιαιτέρως ευχάριστο να συναντά κανείς το έργο ενός πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα που καταφέρνει από τη μια να μην πέσει στις παγίδες της εύκολης γραφής και ανάγνωσης και από την άλλη να προσφέρει με απλότητα και γνήσια λαϊκότητα το πορτρέτο μιας εποχής και ενός χαρακτηριστικού εκπροσώπου της.
Ο Χρήστος Φασούλας με το μυθιστόρημά του "Ο Έρωτας δεν κάνει για πιλότος" σκιαγραφεί την άνοδο και την πτώση μιας νέας κοινωνικής ομάδας, έτσι όπως αυτή εμφανίστηκε τα τελευταία πενήντα περίπου χρόνια στη χώρα μας.
Είναι οι νέο-αστοί εκείνοι που με καταβολές από την επαρχία και αφού πέρασαν μέσα από τη στέρηση της μεταπολεμικής υπαίθρου, αφού εξαναγκάστηκαν σε μια μετανάστευση είτε προς την πρωτεύουσα, είτε προς το εξωτερικό, στη συνέχεια ανακάλυψαν τους τρόπους να αναρριχηθούν στα νέα αξιώματα που η τελευταία εικοσαετία του προηγούμενου αιώνα δημιούργησε.
Μια πορεία που δείχνει να έχει και λάμψη και που ασφαλώς απαιτούσε θυσίες και συμβιβασμούς. Θυσίες ιδεολογικές και συμβιβασμούς συναισθηματικούς.
Οι περισσότεροι από τους εκπροσώπους αυτής της ομάδας μάλλον άντεξαν και τις θυσίες, αλλά και τις συναισθηματικές υποχωρήσεις. Κρατήθηκαν στην επιτυχία της καριέρας και υποτάχτηκαν στην οικονομική τους επιφάνεια. Εν τέλει αφομοιώθηκαν από ένα σύστημα και γίνανε δομικά του στοιχεία. Κάποιοι όμως άλλοι, εκεί στην καμπή της αρχής μιας μέσης ηλικίας, κάπου διαισθάνθηκαν το λάθος της ζωής τους και ζήτησαν να ξεφύγουν. Άλλοι το πέτυχαν, άλλοι απλώς μείνανε στην προσπάθεια, άλλοι οδηγήθηκαν στην εξαφάνιση.
Ο ήρωας του Χρήστου Φασούλα είναι ένας από αυτούς.
Ο συγγραφέας και δημιουργός του μας τον περιγράφει με επάρκεια και μας τον φωτίζει διεξοδικά.
Το μυθιστόρημα έχει το προσόν να έχει μια αμεσότητα σχεδόν λαϊκή στην αφήγησή του, αλλά και το πλεονέκτημα να αυτοσαρκάζεται. Το χιούμορ δεν υπάρχει μόνο στις φράσεις, αλλά γίνεται και τρόπος κατανόησης του ίδιου μας του εαυτού.
Και βέβαια ενώ είναι μια πολυπληθής πινακοθήκη χαρακτήρων, παράλληλα είναι και μια έκθεση πορτρέτων.
Μια εποχή, μια ομάδα ανθρώπων, ένας άντρας.
Και μια χώρα που ακολουθεί τα παραπατήματα των ανθρώπων της.

Μάνος Κοντολέων

 

Προλογικό Σημείωμα | Τα 4 πρώτα κεφάλαια | Εξώφυλλο | Οπισθόφυλλο